[>http://www.desmalasure.de/09/1225761157/index_html<]

TURKEY İS GUİLTY OF THE GENOCİDE COMMİTED İN DERSİM İN 1938
In order to create a Turkish nation from above, Turkish nationalists waged a bloody campaign against non-Turkish and non-Muslim elements of the empire.
The First World War served as an excuse for the Young Turks, the then Turkish goverment, to exterminate Armenians. It was a deliberate and sustain war, in the course of which hundreds of thousands Armenians, Syrians and Greeks had been ruthlessly killed or forced into exile.
The collapse of the Ottomans had left a power vacuum, filled by another section of the Turkish nationalists, called Kemalists at a later time.
In 1937-38, i.e., at a time when world attention was focused on the Second World War, the Turkish nationalists commited another genocide. This time the victims were Dersimis, who are also known as Kızılbash or Alevis. Approximately 40.000-70.000 of them were killed and thousands were taken into exile. The Dersim Genocide of 1937-1938 was on one hand a continuation of the Kızılbash extermination of the Ottoman times and also an extermination of an ethnically distinct and separate people from Turks.
What happened back then has been handed down to the later generations by their parents and grand-parents, who witnessed the onslaught, and of whom some are still alive.
Furthermore the sites of the mass graves all over Dersim are well known and can easily be located if and when need be. The ruins of the country`s cultural heritage including churches belonged to the nations`s Christian section are still visible.
People wish to see the justice served. A search for justice has already began. A legal action against Turkey will at long last be taken at some time in the future.
We, the signatures below, demand justice and support the initiatives aiming to bring Turkey to justice.

DERSİM 38`DEN DOLAYI TC DEVLETİNDEN DAVACIYIZ
Türk milliyetçileri yukarıdan aşağıya bir Türk ulusu yaratmak için Osmanlı imparatorluğunun Türk ve Müslüman olmayan halklarına karşı kanlı bir kampanya yürüttüler.
İşbaşındaki İttihatçı hükümet Ermenileri ortadan kaldırmak için Birinci Dünya Savaşı’nı bir fırsat ve bahane olarak kullandı. Bu sırada yüzbinlerce Ermeni, Rum ve Süryani katledildi, yüzbinlercesi de sürgün.
Birinci Savaş sonrasında Osmanlı devletinin çöküşünden doğan boşluğu Türk milliyetçilerinin bir diğer kanadı olan Kemalistler doldurdu. TC devletini onlar kurdu.
1937-38 yıllarında, yani dünyanın dikkatinin İkinci Dünya Savaşı’na odaklandığı bir tarihte, Türk hükümeti ikinci bir soykırım tertipledi. Türk milliyetçilerinin bu seferki kurbanı Kızılbaş olarak da bilinen Dersimliler oldu. Bu kırımda yaklaşık 40 ila 70 bin civarında Dersimli öldürüldü, binlercesi de sürgün edildi.
1938 kırımı ve sürgünü, kazai veya tekil bir olay değil, ayrıntılarına varana kadar önceden planlanmış bilinçli bir girişimdi. Hem Türkler’den farklı ve ayrı bir halk olan Dersimliler’e yönelik etnik bir temizlik, hem de Osmanlılar dönemi Kızılbaş kırımlarının bir devamıydı.
1938’de yaşanan feci olaylar bazısı hâlâ hayatta olan görgü tanıkları tarafından sonraki kuşaklara aktarıldılar. Toplu kırımların yapıldığı mevkiler halk tarafından bilinmektedir.
Biz aşağıda imzası bulunanlar yakınlarımıza ve halkımıza yapılan bu katliam nedeniyle T.C devletinden davacıyız. Bizzat kendimiz de hafızamızdan ve hayatımızdan silemediğimiz bu vahşetin izlerini taşıyoruz. 38 soykırımının mahkemeye taşınmasını istiyor, bu doğrultudaki girişimleri destekliyoruz.

RİYÊ TERTELÊ DÊSIMİÊ 38İ RA DEWLETA TIRKİYA RA GERRIKARİME
Seba ke Mılliyetçiyê Tırki cor ra be cêr ro mılliyetê do Tırk bıafernê, mıletê imparatoriya Osmanıcanê ke Tırk u mısılmani niyê, verbe inan kampanyaê da gonıne vıraşte.
Hukmatê İttıhadkarano ke kar sero bi, Herbê Dinyao Verên xo rê fırsend u mane di ke Hermeniyan werte ra wedaro. Nae de ebe se hazaran ra Hermeniy, Heleni (Urumi) u Asüriy qır kerdi, ebe se hazaran ra ki kerdi menfi (surgın).
Herbê Dinyaê Verêni ra tepeya ke dewleta Osmanıcan rıjiye, jü xor (thaliye) peyda bi, o ki taifa mılliyetçiyanê Tırkana jüye, Kemalistan, kerd pırr. İnan Dewleta Cumhuriyetê Tırkiya nê ro.
Serranê 1937-38 de, yanê demo ke dinya-alem matê/rıqa Herbê Dinyaê Dıyine bi, Hukmatê Tırki terteleêna tertib kerd. Qırbanê mılliyetçiyanê Tırkan na rae Dêsımıci biy, ni Qızılbaşi ki zaninê. Na qır-kerdene de deva devê 40 u 70 hazar Dêsımıcan kişiyay, hazaran ra ki kerd menfi.
Tertele u menfiyê 38i weqatê do tek ya ki qeza ra niyo; a gama xo heni ebe zanıtene eşte ke verde ra planê xo jü be jü vırajiyo. Sarê Dêsımio ke Tırkan ra cia jü mıleto, hem vera cı jü “pak-kerdena etnike” arde pêser, hem ki ê qır-kerdena Qızılbaşan dewrê Osmanıcan de, dewamê xo bi.
Bêtera ke tertelê 1938i de amê mıleti ser de, sahidê ke hona wesê, azo ke tepeya peyda biyo, qısmê dê terteley cı rê qesey kerd. Caê ke mılet qeflan ra ard pêser, qır kerd; sar i caan zaneno.
Maê ke cêr imza xo eşte, sebetanê na az-bırrnaene ra, awa ke be mordeman u mıletê ma rê kerda, dewleta CT ra dewaciyme. Rêça na kergan u bêtera ke ma be xo nêşkiyayme zerre u weşiya xo ra berjime düri, hona ma viri dera.
Ma wazenime ke tertelê 38i bıdiyo mehkeme, kam ke na cihet de gamanê xo erzeno, phışti danime cı.

EM JI BO DERSİM 38 AN JI T.C GILİKERIN
Neteweperıstén Romi jı seri heye bıni dıxwestın ku Neteweyeke taybeti jı bo xwe bıafırinin.Jı ber vi qasi dıji yén ku ne mıslıman u Tırkın dı dema osmaniyan de dest bı qampaniye ke xwini kırın .
Dı wé demé Hukumete İttiatçı lı ser hukım bu u şeré cihané a yekem jı dest pé kıri bu bu.Ew pévajo jı bo ewan wek fırsendek bu u jı xwere kırın bahane u bı sed hezaran Fıleh,Rum u süryani tevkuştın yén mayi ji bı daré zoré koçewarkırın.
Pışti şeré cihané a yekem dawiya Osmaniyan bu u valahiyek çé bu dı wé encaméde Netewepperıstén Kemalist Rabun jı xwere Komara Tırkiyé avakırın.
Dı salén 1937-38 da bala hemu dıné lı ser şeré cihané a duemin bu.U Hukumeté Tırkiyé dest bı tevkuştıneki dın kır.Vé caré qurbanén ewan yén ku wek Qızılbaş tén nasin,li Dersim bu,bun.Dı vé tevkuştınéde dı navbeyni 40 u hefté hezaran mirov hatın kuştun u bı hezaran ji hatın koçewarkırıné.
Tevkuştına 1938 an a dersimi wısa ne bé hemdi bu.Jı méjve ew hazıri u plan hatibu kırın.Dı dıxwestın kémmıletan jı holé rakın u jı nav xwede paqıj bıkın jı xwe ew dı demé osmaniyande heya lı vır berdevamiya tevkuştına qızılbaşan bu bu.
Dı 1938 an de dı pékhatına ewan buyerande hın kes lı jiyanéde sax mabun. U wan ew jan u éşén dılén xwe jı neviyén xwere gotın..Ev cihén ku tevkuştın pék hatibu jı iro yek bı yek té zanin.
Em ewén ku lı jér imza dıdın jı sedem xızm u nasén me u bav u kalén me yén ku bı desté Komara Tırkan hatıne tevkuştıné jı ewan glikerın.
Jı ber ku ta iro jı em nıkarın bandura wé tevkuştıné dı heş u bir a xwede derinin u wé buyeré jı jı nav jiyana xwe de derinin..
Em glikerın u dıxwezın Tevkuştına sala 38 bının ber Dadi Bı her awayi pıştgıriya wé bıkın.

La Turquie coupable du génocide perpétré à Dersim en 1938
Dans le cadre de leur projet de construction d’une nation turque, les nationalistes turcs ont mené une sanguinaire campagne contre les éléments non-turcs et non-musulmans de l’empire. La première guerre mondiale a servi de prétexte aux Jeunes Turcs, puis au gouvernement turc, pour éliminer la communauté arménienne. Ce fut une guerre délibérée et durable, au cours de laquelle des centaines de milliers d’Arméniens, de Syriens et de Grecs ont été brutalement assassinés ou forcés à l’exil. L’effondrement de l’empire a laissé un vide politique, rapidement rempli cependant par une autre section de nationalistes turcs, surnommés kémalistes par la suite.
En 1937-38, c’est-à-dire à un moment où l’attention du monde se portait sur les événements annonçant la seconde guerre mondiale, les nationalistes turcs ont commis un autre génocide. Cette fois-ci, les victimes étaient les Dersimis, également désignés comme Kizilbach ou Alévis. Entre 40 000 et 70 000 d’entre eux ont alors été tués ou forcés à l’exil. Le génocide de Dersim de 1937-1938 s’inscrit dans la continuation de l’extermination des Kizilbach de l’époque ottomane ; il s’agit également de l’extermination d’un peuple distinct des Turcs en termes ethniques.
La mémoire de ce qui s’est alors passé a été transmise aux dernières générations par le biais de parents et grands-parents, témoins directs des massacres ; certains d’entre eux sont aujourd’hui encore vivants. Par ailleurs, les lieux des différents charniers à travers Dersim sont bien connus et peuvent facilement être localisés si nécessaire. Les ruines de l’héritage culturel de la région, y compris des Eglises appartenant à la communauté chrétienne, sont encore visibles.
Nous voulons aujourd’hui voir justice rendue. Cette quête de justice a d’ores et déjà commencé. Une action légale contre la Turquie devrait être entreprise à terme.
Nous, signataires, demandons justice et soutien dans les initiatives visant à porter la Turquie devant les tribunaux.

ANLÄSSLICH GENOZIDS IM JAHRE 1938 IN DERSIM ERHEBEN WIR ANKLAGE GEGEN DIE TÜRKEI
Zur Schaffung einer strikt einheitlichen Nation, haben die nationalistischen Jungtürken gegen die Völker der Osmanischen Reiches, die weder Türken und noch Muslime waren, eine erbitterte und blutige Vernichtungskampange gestartet. Um den Völkermord an den Armeniern zu rechtfertigen, hat die damalige Regierung der Jungtürken, „İttihat-Terakki“, den ersten Weltkrieg sowohl als eine günstige Gelegenheit auch einen Anlass dazu genommen. Während dieser Zeit wurden unzählige Armenier, Griechen,Aramäer und Assyrer ermordet und zu hunderttausenden deportiert.
Nach dem ersten Weltkrieg und dem Niedergang des Osmanischen Reiches wurde das Vakuum der Machtlücke des Reiches wieder durch den anderen nationalistischen Flügel der Kemalisten besetzt, diese haben anschließend die Republik Türkei gegründet.
Nach dem Völkermord an den Armeniern hat der neu gegründete türkische Staat zwischen 1937-38 als die Aufmerksamkeit der Weltöffentlichkeit sich
total auf das Schicksal des zweiten Weltkrieges konzentrierte, einen zweiten Völkermord geplant und ihn exemplarisch durchgeführt. Die kemalistischen Nationalisten haben diesmal den Völkermord an den alevitischen Kizilbas-Dersimern begangen. In diesem Völkermord kamen 40-70.000 Dersimer ums Leben, tausende wurden Zwangsdeportiert. Der 1938er Völkermord und die Zwangsdeportation kann niemals weder als ein Unfall noch als ein einzelner Zwischenfall bezeichnet werden. Dieser Völkermord wurde bis ins Details im Voraus geplant und exemplarisch durchgeführt. Die Dersimer unterscheiden sich von den Türken und sind ein eigenständiges Volk. Der Völkermord an den Dersimern war einerseits ein ethnischer Säuberungsakt des neu gegründeten kemalistischen Staates und andererseits, wie bis jetzt, eine Fortsetzung der Verfolgung und Vertreibung der Aleviten-Kizilbas-Dersimer während des Osmanischen Reiches.
Die Überlebenden des 38er Genozids haben ihre Erlebnisse den kommenden Generationen als Dokumentation übermittelt. Vor allem die Orte, an denen die Massengräber sich befinden, sind durch Zeitzeugen dokumentiert und außerdem weiß die Bevölkerung vor Ort bescheid.
Als Unterzeichner erheben wir hiermit Anklage gegen die Republik Türkei anlässlich des 38er Völkermords an unserem Volk und unseren Angehörigen.
Wir sind persönlich davon betroffen und traumatisiert und tragen Spuren von unsäglichen Schmerzen noch in uns.
Wir unterstützen in diesem Sinne die Initiative und fordern, dass die Türkei wegen des 38er Völkermords und Verbrechen gegen die Menschlichkeit verurteilt wird.

ТУРЦИЯ ВИНОВНА В ГЕНОЦИДЕ,
СОВЕРШЕННОМ В ДЕРСИМЕ В 1938г.
В целях создания турецкой нации сверху, турецкие националисты вели кровавую кампанию против нетурецких и немусульманских элементов империи. Первая Мировая война послужила оправданием для младотурок и тогдашнего турецкого правительства, чтобы истребить армян. Это была преднамеренная и организованная война, в ходе которой сотни тысяч армян, сирийцев и греков были безжалостно убиты или депортированы. Крах Османской Империи оставил вакуум власти, который был заполнен другой группой турецких националистов, в дальнейшем названных кемалистами.
В 1937-1938гг., в то время, когда внимание мира было приковано на Второй Мировой войне, турецкие националисты совершили другой геноцид. На сей раз их жертвами стали дерсимцы, которые также известны как кызылбаши или алевиты. Приблизительно 40.000 - 70.000 из них были убиты, а тысячи были депортированы. Геноцид Дерсима 1937-1938гг. был с одной стороны продолжением политики истребления кызылбашей времен Османской империи, а также уничтожением отдельного народа, этнически отличающегося от турок.
То, что случилось тогда, был передан будущим поколениям их родителями и прародителями, которые были свидетелями бешеной атаки, и из которых некоторые все еще живы.
Кроме того, участки массовых захоронений во всем Дерсиме хорошо известны и могут легко быть обнаружены, если когда-то потребуется этого. Руины культурного наследия страны, включая церкви, принадлежащие христианской части народа пока еще видны.
Люди желают видеть победу правосудия. Поиск правосудия уже начат. В будущем будет подан долгожданный судебный иск против Турции.
Мы, ниже подписавшие, требуем правосудия и поддерживаем инициативы, стремящиеся отдать под суд Турцию.

ԹՈՒՐՔԻԱՆ ՄԵՂԱՎՈՐ Է 1938թ. ԴԵՐՍԻՄՈՒՄ
ԻՐԱԿԱՆԱՑՎԱԾ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՀԱՄԱՐ
Վերևներից թուրքական ազգ ստեղծելու նպատակով, թուրք ազգայնականները իրականցրեցին մի արյունալի արշավ ընդդեմ Օսմանյան կայսրության ոչ թուրք և ոչ մահմեդական տարրերի։
Առաջին Համաշխարհային պատերազմը արդարացում էր երիտթուրքերի և ժամանակի թուրքական կառավարության համար ոչնչացնելու հայերին։ Դա մի կանխամտածված և կազմակերպված պատերազմ էր, որի ընթացքում հարյուր հազարավոր հայեր, ասորիներ և հույներ դաժանորեն սպանվեցին կամ տեղահանվեցին։
Օսմանյան կայսրության փլուզումը իշխանության մեջ առաջ բերեց դատարկ տարածություն, որը լցվեց այլ տեսակի թուրք ազգայնականներով, որոնք ավելի ուշ կոչվեցին քեմալականներ։
1937–1938թթ.՝ հենց այն ժամանակ, երբ աշխարհի ուշադրությունը բևեռված էր Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի վրա, թուրք ազգայնականներն իրականացրեցին ևս մեկ ցեղասպանություն։ Այս անգամ զոհերը դերսիմցիներն էին, որոնք նաև հայտնի են որպես ղզըլբաշներ կամ ալևիներ։ Նրանցից մոտավորապես 40.000 – 70.000–ը սպանվեց և հազարավորները տեղահանվեցին։ 1937–1938թթ. Դերսիմի ցեղասպանությունը, մի կողմից` շարունակությունն էր Օսմանյան ժամանակներից սկսված ղզըլբաշների ոչնչացման քաղաքականության, իսկ մյուս կողմից՝ թուրքերից էթնիկապես տարբերվող և առանձին մի ժողովրդի սպանդ։
Այն ժամանակվա դեպքերի մասին տեղեկությունները հետագայում փոխանցվել են հաջորդ սերունդներին՝ նրանց ծնողների և նախնիների կողմից, որոնք ականատեսն են եղել կատաղի հարձակման, և որոնցից ոմանք կենդանի են ցայսօր։
Բացի այս, քաջ հայտնի են ողջ Դերսիմում սփռված զանգվածային գերեզմանները, որոնք անհրաժեշտության դեպքում կարող են հեշտությամբ հայտնաբերվել։ Երկրի մշակութային ժառանգության ավերակները՝ ներառյալ նաև ժողովրդի քրիստոնյա հատվածին պատկանող եկեղեցիների փլատակները, դեռևս տեսանելի են։
Մարդիկ ցանկանում են տեսնել արդարադատության հաղթանակը։ Արդարադատության որոնումն արդեն իսկ սկսված է։ Ապագայում Թուրքիայի հանդեպ կներկայացվի երկար սպասված դատական հայց։
Մենք՝ ներքստորագրյալներս, պահանջում ենք արդարադատություն և օժանդակում ցանկացած նախաձեռնության, որը նպատակ է հետապնդում Թուրքիային կանգնեցնել դտարանի առջև։

TURKISKA STATEN ÄR SKYLDIG TILL FOLKMORDET I DERSIM 1938
För att skapa en turkisk nation uppifrån genomförde de turkiska nationalisterna en blodig kampanj gentemot icke-turkiska och icke-muslimska befolkningen av det Ottomanska Imperiet.
Första världskriget ansågs som ett bra tillfälle av ”Ungturkarna” som var vid makten då att tillintetgöra Armenierna. Hundratusentals Armenier, Rumer och Assyrier slaktades och hundra tusentals tvingades till exil.
Tomrummet som uppstod efter Första Världskriget när det Ottomanska Imperiet kollapsade fylldes av en annan grupp turkiska nationalister som senare kom att kallas ”kemalister”. Det var kemalisterna som bildade TR (Turksiska Republiken). Under åren 1937-38 då världen fokuserade på utvecklingen som skulle leda till andra världskriget begick Turkiska staten ett andra folkmord. Turkiska nationalismens offer den här gången var Dersimaner som också var kända under namnet Kizilbash eller Alevi. Detta folkmord krävde 40-70 tusen dersimaners liv och tiotusentals skickades i exil.
Folkmordet i Dersim 1938 var välplanerad i minsta detalj i flera år tionden av det Turkiska Staten som ärvde ”Dersim Frågan” av det Ottomanska Imperiet som i sin tur hade begått tiotals massakrer på Dersimaner under sin tid.
Det tragiska och barbariska som har hänt 1938 har återberättats av de överlevande till nya generationer.
Platser där massmorden begåtts är välkända av den lokala befolkningen det har uppdaterats av oss och kommer att befordras vidare dit det behövs när det är dags.
Lämningarna efter vårt kristna befolkning är också synbar även om det ligger i ruiner.
Denna grymhet har lämnat ett märkbart spår på följande generationer i Dersim.
Vi vill göra upp!
Vi som skriver under denna kampanj vill se rättvisan skipas. Vi vill se den turkiska staten i en rättslig process. Vi stödjer också andra initiativ i samma riktning.

İMZALAR
1.         Seyfi Cengiz, Köln-Germany
(...)
1000.   Ö.K. Darmstadt-Germany
(...)
2000.   H.K. Lugano-İtaly
(...)
3000.   T.M. Russelsheim-Germany
(...)
4000.   H.D. Wesseling-Germany
(...)
4050.   U.D. London-United Kingdom